Waarom daten en sales hetzelfde zijn: lessen van Ruby

Ruby woont in Amersfoort en werkt als business unit manager bij een recruitmentbureau. Zo'n anderhalf jaar geleden kocht ze een cursus voor high ticket sales, waar ze via een online community haar partner leerde kennen. Ze was er eerlijk over: ze was in de marketing getrapt. Maar de cursus bracht haar bij mensen met een gemeenschappelijke visie op leven en ondernemen. De vonk sloeg over op een doodnormale maandagochtend. Ruby plaatste een berichtje in de groep, zoiets als 'good morning everybody, onderweg naar Utrecht.' Haar huidige partner stuurde haar een privébericht. Hij vertelde dat hij een dag eerder iemand had gezien bij de Voorstraat in Utrecht, een vrouw die hem was opgevallen. Ruby's eerste reactie was wantrouwen: weer zo'n salesgast die een afspraakje wil scoren. Toch had hij een andere energie dan de mannen die ze eerder in salesomgevingen had ontmoet. Hij stuurde spraakopnames, legde zijn verhaal uit en nodigde haar uit om samen een coaching call te kijken. Ze ging, met een gezonde dosis scepsis, bij hem thuis langs. Die avond spraken ze op een niveau dat ze nog niet eerder had meegemaakt met iemand. Hij vroeg of hij haar mocht kussen, en dat kleine gebaar maakte duidelijk dat dit iemand anders was. Zelfkennis eerst, dan de partner: Ruby zat midden in een traject van persoonlijke groei toen ze hem tegenkwam. De cursus was gericht op visie en missie, op wat je echt wil in het leven. Die bewustzijnsstaat maakte het mogelijk om eerlijk met elkaar te zijn, ook over de andere mensen die ze allebei nog in beeld hadden. Juist die openheid zorgde ervoor dat ze bewust voor elkaar kozen.

Ruby is er heel duidelijk over: het ligt aan de vrouw zelf. Niet als verwijt, maar als bevrijdende conclusie. Want als jij bepaalt hoe je overkomt, kan jij dat ook veranderen. In haar begintijd als salesvrouw giechelde Ruby bij elk telefoongesprek om connecties te maken en deals te sluiten. Het resultaat? Bijna elke man met wie ze een belafspraak had, nodigde haar uit voor een etentje. Ze closede geen deals, maar zat wel elke week ergens aan tafel met iemand die iets heel anders wilde dan een zakelijke samenwerking. Het mechanisme is simpel: als je vanaf het eerste contact geen autoriteit uitstraalt en geen duidelijke intentie communiceert, lezen mannen de situatie anders. Ze horen een warme, vriendelijke vrouw aan de lijn, testen of er meer in zit, en voor je het weet ben je geen zakelijke contactpersoon meer maar een potentiële date. Ruby geeft twee concrete handvatten om dit patroon te doorbreken. Ten eerste: begin elk gesprek met een heldere pitch over wie je bent en wat je intentie is. Eerlijkheid en transparantie zorgen ervoor dat mensen je serieus nemen. Ten tweede: als iemand een ongepaste opmerking maakt, ga er dan niet op in vanuit de angst dat hij je anders niet meer leuk vindt. Spreek gewoon uit waar het op staat. Want een man die je zakelijk niet serieus neemt, had toch maar één intentie.

Ruby formuleert het in het gesprek haarscherp: als je in sales een deal wilt closen, doe je soms voor wie je niet bent. En precies hetzelfde patroon speelt in de liefde. Je presenteert een versie van jezelf die je denkt dat de ander wil zien, en even later draag je geen hakken meer terwijl je ze geweldig vindt. Of je liegt over een functie, het salaris klopt later 500 euro niet, en je bent je klant kwijt. De parallel is identiek. Volgens Ruby begint het allemaal bij je pitch, ook als je datet. Hoe je je presenteert vanaf de eerste seconde, is het signaal dat je afgeeft over wie je bent en waar je voor staat. Geen giechelen om een connectie te scoren, geen vaag blijven over wat je wil. Eerlijkheid en transparantie zijn geen zachte waarden; ze zijn je scherpste strategische instrument, zowel in het salesgesprek als op de eerste afspraak. Daarnaast noemt ze opvolging als cruciaal onderdeel van beide werelden. In sales bel je snel terug, pakt ze het gesprek de volgende dag op en stelt ze concrete afspraken voor. In daten werkt hetzelfde mechanisme: laat je een week niets van je horen, dan is het euforische gevoel al weggeëbd voordat het gesprek goed en wel op gang komt. Snelheid van opvolging vertaalt interesse. En wanneer iemand echt niet wil, trek je de conclusie en laat je los. Doordrukken werkt in sales niet, en in daten al helemaal niet.

Ruby gebruikt het beeld van vissen in de juiste vijver voor zowel liefde als werk, en dat is geen toeval. Als business unit manager bij een recruitmentbureau ziet ze dagelijks hoe mensen blijven hangen aan het perfecte cv, terwijl karakter de doorslag geeft. "We werken met salesmensen. Die kijken gewoon naar karakter," zegt ze. Precies hetzelfde geldt in de liefde: iemand kan hartstikke goed overkomen op een datingapp, mooie foto, leuke chat, maar in het echt denk je soms: dit had je me niet verteld. Ruby zoekt in haar recruitmentpraktijk bewust naar mensen met een groot zelfvertrouwen en een eigen mening. Letterlijk: het meisje of jongetje dat altijd een grote bek had tegen zijn docent. Geen schooltype. Mensen die doorzetten. Dat zijn ook de mensen op wie ze valt in de liefde, en haar huidige partner past exact in dat profiel. De parallel is helder: wie alleen op papieren kwalificaties let, mist het echte verhaal. Een te saaie functieomschrijving verbergt charisma. Een perfect cv verbergt een lege persoonlijkheid. Ruby's tip aan een klant was dan ook simpel: maak een video van jezelf, want jouw charisma verkoopt zichzelf beter dan welke bullet-point ook. Diezelfde logica geldt voor daten: wie je bent in een gesprek, op een eerste afspraak of in een spraakbericht vertelt meer dan welk profiel dan ook.

Ruby is er glashelder over: de reden waarom mensen geen video-cv's maken, is dezelfde reden waarom ze in daten zichzelf niet durven te zijn. Angst voor afwijzing. Ze vertelt dat ze vroeger een verwend kind was, en dat de saleswereld haar met beide benen op de grond zette. "Bam. Afwijzing, afwijzing, afwijzing." Datzelfde patroon herkende ze in haar datinggedrag: om afwijzing te voorkomen, deed ze maar lief, ging ze maar mee uit eten, paste ze zich maar aan. Het resultaat was voorspelbaar: ze trok mensen aan die haar niet zochten om wie ze was. Sales leerde haar dat een nee geen ramp is, maar informatie. Wie niet bij je past, is gewoon de verkeerde vijver. Dat inzicht veranderde ook haar aanpak in relaties. Ze stopte met hakken weglaten om een man niet onzeker te maken. Ze stopte met giechelen om de deal te sluiten. Ze begon te zeggen wat ze wilde en wat ze niet wilde, ook als dat betekende dat iemand afhaakt. En juist die eerlijkheid trok uiteindelijk de juiste persoon aan: een man die haar vraagt of hij haar mag kussen, die niet verstopt hoe hij haar ziet, en die open is over zijn verleden. Zelfkennis eerst, dan de partner: de volgorde van bewustwording naar aantrekkingskracht werkt ook hier. Wie zichzelf leert accepteren, inclusief de afwijzingen die daarbij horen, heeft geen masker meer nodig. En zonder masker hoef je jezelf ook nooit op je tenen te lopen voor de persoon die naast je staat.